Evren ve Tolga icin veda videosu

Hayatimin donum noktalarindan birisiydi benim Belcika’ya tasinmam…

Ve haliyle cok buyuk degisimler icerisindeydim. Tabir-i caiz ise yeni bir hayata baslayacaktim buralarda…

“Basarili olmak” sonucta insanin elinde olan bir sey. Ne kadar cok cabalarsan o kadar amacina ulasma adina ilerleme kaydedersin. Fakat tum bunlar olup biterken, yaninda arkadasim, dostum diyebilecegin insanlarin mevcudiyeti de sart. Bence yalnizlik cidden insanoglu icin bicilmis bir elbise degil. En azindan ben kendim, tek basima bunu basaramazdim.

Iste Evren ve Tolga, bu amacim dogrultusunda bu yabanci topraklarda bana en cok yardimi dokunmus insanlardir. Belki tam olarak farkinda degiller, ne tarz bir yardimdan soz ettigimden. Ama benim hayatimda oyle bir degerleri var ki bu iki degerli insanin, hic bir soz/cumle/tabir bunu anlatmamda bana yardimci olamaz. Ki ben zaten o kadar yetenekli degilim…

Simdi gun gelmis ve ayrilik vakti yaklasmis. Kendileri Turkiye’ye kesin donus karari aldiklarindan beri bu kararin motivasyonlarini dusundum durdum. Onlara da hak verdim ama icimden bencilligime yenik dustum. Bazen dile de getirdim sitemimi, “niye gidiyorsunuz ki?!” diye cattim karsilarina gecip.

Ne yazik ki gidiyorlar…

Benden, bizden, Leuven’den uzaklasiyorlar…

Evet biliyorum, bir telefon kadar yakinlar. Ama oldum olasi bu lafi sevmemisimdir…

Onlara veda hediyesi olarak bir video hazirladim. Gruba en son katilmis olmama ragmen bizim buradaki cekirdek arkadas grubu arasinda cekimler yaptim. Esim Tuba da bana cok ama cok yardim etti. Sagolsun, beraber bu guzel cekimler sonucunda asagidaki belgesel tadindaki videoyu elde ettik. Yaklasik 19 ana cekim, 300’e yakin kesilmis parca, saatlerce kayit, yuzlerce fotograf ve iki guzel sarki. Hepsini bir sekilde birlestirip Evren ve Tolga’yi anlatmaya calistim bizlere, sizlere…

Kutusunu bile hazirladim ben. Her sey tam olsun istedim :)

Neyse, sira geldi videoya. Hadi bakalim. 1 saat 29 dakika suruyor video, simdiden soyleyeyim. ;)

Sizleri ozleyecegiz…